Nadprzewodnictwo

W tysiąc dziewięćset jedenastym roku odkryto zjawisko nadprzewodnictwa, czyli zjawisko polegające na zanikaniu oporu elektrycznego poniżej określonej temperatury. W doświadczeniu pierwotnym wyglądało to tak, że rtęć traciła swój opór elektryczny po uzyskaniu temperatury ciekłego helu. Brak strat w przepływie prądu mogło mieć ogromne znaczenie, pod warunkiem, że taki stan udałoby się uzyskać w temperaturze wyższej aniżeli tłumaczenia temperatura ciekłego helu. Prace nad tym procesem i zastosowaniem nadprzewodnictwa trwały przez długie lata, aż w końcu udało się uzyskać prawidłowość tego zjawiska również w bardzo wysokich temperaturach sięgających nawet podan stu stopni Kelvina.